ROZE DAG

Vorige week had ik het moeilijk. (Wie niet eigenlijk, bij Lockdown 3 -die alweer niet zo mag heten?)  Ik vond mijn draai niet, vond het echt een stomme vakantie en ik was het zo beu om altijd zo moet te zijn.  

Toen zag ik een poëzie-uitdaging passeren op Instagram van Evelien Borgonjon. En ik dacht, allez hop, ik probeer het eens, het is eens wat anders.  De uitdaging vertrok van een bestaand gedicht:

Gele dingendag

Het is vandaag heel officieel

de dag van gele dingen.

Het startsignaal was

gisteren op het jeugdjournaal

Met schuiftrompetten, vlindernetten,

zonnebloem en bijgezoem.

Trompetvissen, natuurlijk narcissen,

veel jonge eendjes, een kanariepiet.

De volle maan, een gele appel,

een banaan en brood met omelet.

Ik wil vanavond friet

met mayonaise en kroket.

Diet Groothuis

En de uitdaging was:

1. kies een kleur

2. verzamel op papier pakweg 20 dingen die je waarneemt in die kleur

3. stop net als Diet minimaal 15 van die dingen in je gedicht

4. Eindig in de laatste strofe met een wens/ een plan/ een verlangen

HAPPY 2021

 

Solidariteitsactie SAMEN STERK

Wel wel, het zijn vreemde tijden, om ineens terug iets te posten op mijn blog na jaren stilte...
Het is niet dat ik per se terug ga bloggen, maar dit wil ik wel graag delen met jullie:

Ik las hier een dikke week geleden over kinderen die massaal regenbogen aan het raam hingen als teken van solidariteit en verbondenheid.  Toen de lessen hier werden opgeschort, dacht ik meteen: dat gaan we ook doen. 
Creativiteit en positiviteit kunnen de kinderen (en iedereen) helpen, en het geeft ze een gevoel dat ze écht iets kunnen bij te dragen.  Zorgen voor elkaar door thuis te blijven...
Samen met andere ouders van onze ouderraad gingen we aan de slag.  Maar het hoeft niet beperkt te blijven tot onze school, doen jullie ook mee?

Zo hebben jullie alvast een knutselopdrachtje voor volgende week:
Teken een regenboog en schrijf er eventueel een boodschap bij als "samen sterk", "we zorgen voor elkaar", "we blijven thuis",...  en hang hem voor je raam.
Laat je creativiteit de vrije loop of kleur de prachtige kleurplaten van  @katrienvancorenbergh of  Pingetestmama  in, die je hier kan downloaden.

Veel kleurplezier allemaal!

En hopelijk kunnen jullie bij je volgende wandelingetje (alleen of als gezin) genieten van een regenboog doorheen heel je buurt!

tekening Katrien @katrienvancorenbergh

tekening Nora @pingetestmama

HAPPY 2020!!!

2waalf maanden vol plezier
0nrtoering
2winkelende oogjes &
0nt-moeten

HAPPY 2019 !!!

SCHOONHEID

Beauty = Function, Sagmeister & Walsch, biennale Venetië 2018

Ik hoef je niet te vertellen dat ik hou van schoonheid.
Het is zowat de basis van deze blog, ontroerd worden door schoonheid.
Maar je mag het niet te luid zeggen, hoor.

Schoonheid is taboe in de kunst en architectuur sinds de modernisten vonden dat “form follows function”.

Maar terug van weggeweest. (***hoera***)

Op de architectuurbiennale van Venetië was er één installatie die mijn hart deed zingen en die ik bleef onthouden.  Ik zocht tevergeefs naar het filmpje online, omdat ik het zo graag nog eens wou zien én horen.  Een klein stukje vind je hier. 
Beauty = Function van Sagmeister & Walsch in het Oostenrijkse paviljoen resoneerde.
Omwille van de schoonheid ervan - voor alle zintuigen.
En omwille van de boodschap - die ik al lang zo aanvoel, maar nu heel mooi geformuleerd hoorde:

"Throughout most of the 20th and the 21st century, beauty in art, architecture & design had a bad reputation. In the 20th century conceptual functionalism went to such extremes that architects and designers wound up designing everything with a psychotic sameness that ironically failed to do the one thing it promised: to function. Using examples from architecture, urban planning, product design and graphics: the show demonstrates how beautiful things are not only more enjoyable, but work much better. Form does not just follow function, but in many cases it is the function."

“We waren zo bezig met functionaliteit, dat we uit het oog verloren voor wie we aan het ontwerpen waren: mensen”,  stelt Sagmeister in Desk Magazine: “De mens zoekt verbinding met de wereld via emoties.  Design zonder schoonheid mist emotie.  We kunnen ons er niet mee vereenzelvigen.  We kunnen er niet gelukkig in zijn.”

Het duurde tijdens mijn studies architectuur een tijdje om te ondervinden dat het onzin is, dat vorm zomaar volgt uit functie: je kunt iets functioneel ontwerpen (zo start ik altijd), maar dan moet je er toch nog een vorm aan geven.  En dat komt niet gewoon vanzelf.  De modernisten waren zelf heel formalistisch eigenlijk: white walls, fenêtres-en-longeurs,...

Bovenstaande heeft ervoor gezorgd dat veel mensen niet houden van het "moderne", en dan hun heil zoeken in nep, reproducties van vervlogen tijden.  Can't blame them.  
We worden blij van diversiteit in vorm en kleur en textuur, niet van functionele eenheidsworst.  In een stad als Venetië is het niet moeilijk dit in te zien.  Venetië is terug naar de stad van de toekomst: autoloos + de natuur erdoorheen vertakt + gevuld met schoonheid.

DE WARMSTE FAIR WEAR FRIDAY OOIT

En waar kan je dan beter zijn dan IN de zee?
In een zalig mooi en vooral eerlijk gemaakt zero-waste badpak.

Een tijd geleden ging ik op zoek naar een fair badpak en vreesde dat het een moeilijke zoektocht ging zijn, maar dat viel goed mee.
Ik kwam algauw terecht bij Econyl, een fabrikant van gerecycleerd nylon uit nylon afval opgevist uit de oceanen. Via hun blog vond ik Emroce: Emma maakt zelf badpakken in Econyl en bedenkt zero-waste patronen.  Wat een fantastisch levenswerk van haar en dan zijn de badpakken ook nog eens prachtig én helemaal betaalbaar.  Ik ben fan.  En Annabel is grote fan van zwemmen in zee :-).

PS: zoals altijd is er niks gesponsord, alleen enthousiasme voor kleine ondernemingen die geloven en aantonen dat het anders kan.

OOGSNOEP

Jaarlijkse familieweekend aan zee.
#zee #zon #zand #strand #goedgezelschap #watmoeteenmensmeerhebben
#nieuwpoort #pier #beaufort2108 #kunst #golfbreker #slangsterren #vuurtoren
En ja, ik weet dat de voorlaatste foto dezelfde is als twee jaar geleden, maar ik kon het niet laten...

AVONDZOEN

Februari moet zowat de meest depressieve maand zijn: koud en donker, de kerstsfeer al lang vervlogen - al beginnen de dagen te lengen, en ruik je op momenten de lente, ze is toch nog ver weg.
Maar eigenlijk is deze februari fantastisch begonnen.
De eerste was een dag om in te kaderen.
En dat op een gewone doordeweekse donderdag.
Ook de dagen  die volgden was het niet moeilijk om dankbaar te zijn 's avonds,
voor het slapengaan.

op stap met ons bureau in Brussel // plezier op de trein #altijdeenbeetjereizen // inspiratie opdoen bij POMPEI - MAD - Central for Contemporary Art - Christo #zoveelcultuuropwandelafstand // het waanzinnig mooie en fotogenieke gebouw van MAD mogen bezoeken met als bonus - nee kern: recuperatie, dankzij Rotor // lekker en gezellig tafelen in een authentiek kader // de zon die erdoor komt // Brusselse skyline bewonderen vanop de bovenste verdieping van het instrumentenmuseum // // thuiskomen en de kindjes afhalen bij schoolvriendjes, ze supergezellig samen zien zitten eten, zelf ook ineens gezellig blijven eten // ladies night met huisgemaakte limonade // gekke hoeden knutselen met de kinderen voor gekkehoedendag // samen een mooi cadeau kunnen geven aan mijn ouders en verwonderend genieten van elke hap // hartjes voor ons nichtje dat 4 wordt // uitslapen // een frisse neus halen met mijn nieuwe vriendin Victoria, waarmee ik naar het werk kan fietsen (nu ik wat tijd win omdat ik niet meer naar de crèche hoef) // het verzorgingskussen buitenzwieren #mijlpaaltochwel


Serie Avondzoen
't Is goed in 't eigen hert te kijken
nog even voor het slapengaan...
De voorbije weken ben ik dankbaar voor...

GEDICHTENDAG

Zoals elk jaar tijd voor een beetje poëzie hier, op gedichtendag.
En laat dit jaar gedichtendag toevallig samenvallen met de verjaardag van mijn mama.
Mijn mama, die me toch wel de liefde voor taal en boeken en poëzie heeft meegegeven.
Mijn mama, die zo van de zee en water houdt (ook dat heeft ze meegegeven).
Mijn mama, die zo warm is, die een vuurtoren is.
(12) kom hier.
Jawel.  Voor ons uiteraard, en voor velen,
familie, vrienden, zielen en vluchtelingen in 't Stad,
waar Bart Moeyaert dit gedicht voor schreef.

Gelukkige verjaardag mama!


Bron gedicht: https://www.antwerpenboekenstad.be/stadsdichters/3/bart-moeyaert/gedichten/70/6-vuurtoren

HAPPY 2018

Ik wens jullie een wonderbaar nieuw jaar!
Vol mooie momenten om nooit te vergeten...

ZALIGE KERSTMIS!

SMALL BUSINESS SATURDAY

Deze post komt er nadat ik:
- dit filmpje zag van Supergoods, wat ik een geniale campagne vind.  Geen korting, maar je krijgt wel een cocktail als je er gaat winkelen vandaag! De lieverds.
- bij Big City Life las over Small Business Saturday, en ja, natuurlijk wil ik er ook over bloggen, want het ligt me nauw aan het hart.

Om zoveel mogelijk lokaal te kopen en in kleine Belgische webshops.
En ook wel gewoon in Leuvense winkeltjes, want waar ik een hele tijd vooral online kocht, ga ik nu terug vaker naar een 'stenen' winkel, omdat dat eigenlijk leuker is en er ook steeds meer winkels zijn in Leuven die lokaal en eerlijk verkopen.
Al is online wel makkelijk soms, en kan ik dan helemaal in de wolken zijn van hoe veel moeite er gedaan is om mijn spulletjes mooi in te pakken en mij vrolijk te maken.

Dus probeer het eens deze kerst om de grote ketens te negeren, en op zoek te gaan naar die echte mensen die met hart en ziel verkopen.
Hier enkele tips, maar vul gerust aan hieronder!

Content
:::verpakkingsloge winkel
Vorig weekend openden ze nog een tweede winkel in het fantastische project De Smidse en daar ben ik echt heel blij mee, want dat is lekker dichtbij.
Dries en Sarah zijn supervriendelijk, zo idealistisch om te beginnen met dit prachtige verhaal en ze hebben ook gewoon heel veel lekkers en moois! Zonder dat je met een overload aan plastiek naar huis gaat.  Hoef ik niet uit te leggen dat ik hier heel enthousiast over ben, en zelfs aandeelhouder ben geworden om dit project te steunen.


MIRA
:::handgemaakte potten in beton
Ik kreeg ze cadeau voor mijn verjaardag van mijn ventje, met unieke aaibare plantjes erin, daar zorgden de dames van plekshop voor, waar de potten verkocht worden. Zalig cadeau.


Agatha
:::cake & taart
Zijn we nog maar zeer recent achter gekomen dat onze buurvrouw een paar huizen verder fantastische taarten bakt.  Hebt u een feest in het vooruitzicht?  Een aanrader, hoor!
Ik bestelde er nog geen taart (met de nadruk op nog), maar ze bakte cakejes voor de tweedehandsbeurs van onze school en was me dat een feest voor het oog én de smaakpapillen.

Nog zo'n kleine kunstwerkjes (beetje dezelfde romantische stijl vind ik), zijn de kaarsen van organiccocoon, te koop bij Thelma coffee & design.
Meer lekkers in Leuven is te vinden bij Patisserie Zuut.


Funky Fly
:::webshop kinderkleding
Een vriendin van mijn schoonzus opende deze winkel, waarvoor zij het logo ontwierp (ook een hele leuke small business ;-) ).  Er kwam onlangs een pakje van daar toe, bleek voor Annabel haar verjaardag zijn en ik kan verzekeren: Annabel deed "a little happy dance" toen ze de kleertjes paste.


Petit Beau
:::schoen -en kledingwinkel voor kinderen (nu ja, voor mama ook) in Sint-Niklaas
Ik moet eerlijk zijn: dit is een beetje een gevaarlijke winkel voor mij, want ik vergeet er wel eens mijn "koop niet"-motto.  Nu ja, de kinderen hebben nu eenmaal schoenen nodig, dus daarvoor is het the place to be.  De zussen zijn supervriendelijk, en ze hebben duidelijk smaak, want een heel mooie selectie schoenen en Belgische mode.


Lies Scheerlinck
:::kook -en woonwinkel in Sint-Niklaas
Al jaar en dag een vaste waarde en iedereen die er ooit geweest is, snapt waarom ik ze hierbij zet.
Ze heeft de beste gift-wrapping-skills, maakt tijd om een koffietje voor je te zetten, al is het nog zo druk, en zoekt samen met jou naar wat je nodig hebt.  Laten we zeggen dat mijn ouders hier zowat alles voor hun keuken en huishouden hebben gekocht en we zo eigenlijk van thuis uit de liefde voor small businesses hebben meegekregen.

PS: allemaal met liefde gelinkt, zoals altijd op mijn blog, is niks gesponsord.

3 | 5

:::DRIE:::driedubbelvrolijk:::dolenthousiast:::deugnieteersteklas:::doetnietslieverdanhelpen:::datkannietstilzitten:::durfmijnietpoppemietenoemen'tisannabel

:::VIJF::: Vrolijk ::: Verzamelaarvanveren ::: Vansochtendstotsavondsbouwen (knikkerbanenoflego) ::: voeltdemuziekendanst-danst-danst 

Zoals altijd was oktober een drukke feestmaand bij ons: Annabel werd drie (om correct te zijn begin november), Aaron 5 en ik 35.  Genoeg te vieren, dus!
Gezien de grote hoeveelheid verzamelde veren van het voorbije jaar, die de zoon meebracht van school of vond onderweg, dacht ik: daar knutselen we wat mee (ben ik er ineens vanaf na de feesten.)

In de zomer las ik bij Petrol&Mint over de verfstiften van Posca en dacht :
1. zalig nieuw speelgoed voor de mama
2. als dat werkt op takken en eikels, dan zal dat ook wel lukken op veren.

Dus met ons drietjes gingen we aan de slag en in een mum van tijd hadden we een heel kleurrijke verenslinger en foto's voor op de uitnodigingen.  We maakten er dan maar een soort thema van:  kleine veertjes gingen in doorschijnende ballonnen en ik maakte ook chocolade veren voor op de taart.  Oh ja, en vorig jaar kreeg Annabel een prachtig rokje met verenprint uit Australië cadeau, dus dat werd natuurlijk haar feestoutfit.

Er was moois en lekkers - thuisgemaakt en ook elders in Leuven gemaakt - maar bovenal gezelligheid, familie, vriend(inn)en, vriend(innet)jes (eentje die huilde als ze naar huis moest, zo leuk was het).  Er was de zoon die al weken uitkeek naar zijn verjaardagsfeest en de spanning op dé dag bijna niet aankon en de dochter die geen benul had (hoewel ook wel weken op voorhand  te pas en te onpas verkondigde "ik word drie jaar" -en dat ook wel bleef verkondigen na haar verjaardag) en zo verrast was en intens genoot van de "hiep hiep hiep hoera".  "In de gloria" is nog steeds haar favoriete zangregel.
Er was schoonheid die dagen, in alle kleurschakeringen, in kleine dingen, in zijn menselijke imperfectie, feestelijkheid en alledaagsheid.
Er was dus alles waar ik zo van hou.

DE WAARHEID UIT EEN KINDERTEKENING ??? - vervolg

De dochter, die komt dan weer hiermee thuis van school:

De juf zal wel vinden dat er nog werk aan de winkel is, maar ik vind het prachtig (en hilarisch, dat ook).

DE WAARHEID UIT EEN KINDERTEKENING

Gisteren kom ik thuis van het werk en vind een kleine tekening van onze zoon, die mijns inziens getuigt van een accuraat inzicht in ons landje en haar (onbestaande) ruimtelijke ordening - en dat voor een (kersverse) 5-jarige:

- de auto's staan allemaal in de file
- eentje is door het rood gereden
- de bebouwing lijkt op de standaard Vlaamse verkaveling

(de losse strepen zijn een toevoeging van zus)

GEEN GEDONDER IN KEULEN - COLOGNE IS FOR LOVERS

We moeten zeker nog eens terug, want het Kolumba museum stond in stelling en we zijn er ook niet binnen geweest wegens gebrek aan tijd, maar hé, een mens kan maar beter nog een reden hebben om eens terug te keren, zeker gezien het niet ver is en het er zo zalig is.

We moeten zeker nog eens terug, ook met de kindjes, want er was een soort van Sluispark aan de Rijn, er was onderweg ergens een metrostation waar de onderkant van de roltrap bekleed was met gekleurd glas waardoor je het mechanisme kon zien -wij dachten meteen: oh, onze Aaron zou hier zot van zijn, en omdat Aaron na het zien van de foto's van de Hohenzollernbrucke, ze meteen nabouwde met zijn sporen, en hij heeft niet eens bogen, nee, hij gebruikte daar zijn bochten voor en zette die verticaal.
(dat kind is zo'n creatieve bouwer! en heeft altijd alles gezien en wil weten hoe alles in mekaar zit!  toch iets met de appel en de boom, resp. mama en papa).

We gingen dus een paar daagjes met ons twee naar Keulen.
Oorspronkelijke bedoeling was Porto (ik wilde wat zon en we hebben sinds onze huwelijksreis in 2009 geen vliegtuig meer genomen, dus ik vond dat het nog wel eens mocht), maar de tickets in het weekend na Allerheiligen waren zoooo duur (eigenlijk terecht natuurlijk, de milieukost indachtig), dat het toch maar weer dichterbij werd.  En we hebben het ons niet beklaagd.
De zon was van de partij en het was een zeer aangename stad.
We houden van steden.
(Liefst grote steden, wat voor mij wil zeggen: met een metro)
Het hotel buitenstappen en meteen het voelen bruisen.
Al die mogelijkheden, allemaal binnen voetjesbereik.

Maar genoeg geschreven, nu laat ik de beelden spreken.

 

 

 

In order of appearance:
1-2-3: kuieren en fotograferen en eten in het Belgisches Viertel
4: kaarsje branden in de Dom (die uiteraard indrukwekkend is, maar het viel me op dat er héél veel indrukwekkende, vooral Romaanse, kerken zijn in Keulen)
5: zicht op de Dom en de brug, by night
6-7: nog wat op ontdekking in het Belgisches Viertel
8: de oude Gestapo Gevangenis in het EL-DE-Haus
9-10-11: ontbijtbar en rozen en zon in het Belgisches Viertel (alweer, ja, we logeerden er en het was er goed vertoeven)
12-13: fotograferen en kuieren in Ehrenfeld, nog zo'n leuke buurt
14: Cologne is for lovers 💜💜



Na het zien van dit hilarische filmpje, heb ik gewoon genoten van het moment en geen foto's gemaakt van al ons eten, al was het wel fotowaardig.  Dat gezegd zijnde hebben instagram en blogs mij wel geholpen om leuke plekjes te vinden.
Lekker en gezellig (en gezond) gegeten bij:
Cafe Buur (heerlijk, wou dat ik wist wat ze in hun pompoensoep deden, maar ik had het er wel aan de stok met een paar boontjes die in mijn mond jalapeno pepers bleken...)
Cafe Noa (de dressing op hun salade zeg! wil ik ook ooit kunnen, zo simpel, zo goed)
Kaffee und Kuchen (we namen een grote pot granola mee naar huis als souvenir, need I say more)
Ut Han (lekker eten voor (te) weinig geld en supervriendelijk)
Yummy (zeer goede cappuccino volgens mijn ventje, het ontbijt de vorige dag bij kaffee und kuchen was wel veel beter, maar het kleine barretje is te schattig voor woorden)
Cafe Sehnsucht (met een fantastische foto van het prachtige moderne glasraam uit de Dom, het is mij niet gelukt om dat echt goed te fotograferen)


De kindjes hadden ondertussen ook een zalige vakantie bij omi & opi met nichtje & neefje en tante M, waarvoor mijn oprechte dank. (ook met roltrappen, maar dan de houten van de voetgangerstunnel in Antwerpen, daar was Aaron ook danig van onder de indruk.)