Een klein gebaar voor mezelf - dat mag ook eens hé :-).
En hopelijk worden mijn huisgenoten er ook blij van.
Na 5,5 jaar was het tijd voor een andere make-your-own-banner.
En nog eentje erbij:
Knipoog naar het meest gehoorde woord van Annabel nadat ze zelf haar jas of schoenen heeft aangedaan.
Want ja, negen keer op tien verkeerd.
Maar hé, ze doet het tenminste zelf.
Grote broer laat zich liefst nog bedienen.
Posts tonen met het label papier hier. Alle posts tonen
Posts tonen met het label papier hier. Alle posts tonen
woensdag 12 april 2017
vrijdag 21 augustus 2015
JONGENS, MEISJES, AAN DE KANT, DAAR KOMT...
EEN KARTONNEN OLIFANT!!!
Is ie niet (oli)fantatisch?
Voor het jaarlijkse Fallas Festival in Valencia, maakte studio Nituniyo ("nietjijnietik") deze leuke olifant in kartonnen rollen. Ze kozen voor een dier, omdat het de kinderen uitnodigt om hun werk aan te raken en ermee te spelen. In tegenstelling tot veel kunstwerken die afgezet zijn met hekwerk, is het bij hun werk net wel de bedoeling om er dicht bij te komen.
Mensen mochten hun wensen op gekleurd papier schrijven en in de kartonnen rollen steken.
Met al die kleurtjes werd de sculptuur steeds vrolijker.
Op het einde van het festival werd de sculptuur in brand gestoken.
Dat is de traditie blijkbaar, maar toch wel een ietsje minder milieuvriendelijke afloop voor dit goedbedoelde ontwerp.
![]() |
Foto van Nituniyo via designboom
|
Is ie niet (oli)fantatisch?
Voor het jaarlijkse Fallas Festival in Valencia, maakte studio Nituniyo ("nietjijnietik") deze leuke olifant in kartonnen rollen. Ze kozen voor een dier, omdat het de kinderen uitnodigt om hun werk aan te raken en ermee te spelen. In tegenstelling tot veel kunstwerken die afgezet zijn met hekwerk, is het bij hun werk net wel de bedoeling om er dicht bij te komen.
![]() |
| Foto van Nituniyo via designboom |
Mensen mochten hun wensen op gekleurd papier schrijven en in de kartonnen rollen steken.
Met al die kleurtjes werd de sculptuur steeds vrolijker.
![]() |
| Foto van Nituniyo via designboom |
![]() |
| Foto van Nituniyo via designboom |
Op het einde van het festival werd de sculptuur in brand gestoken.
Dat is de traditie blijkbaar, maar toch wel een ietsje minder milieuvriendelijke afloop voor dit goedbedoelde ontwerp.
dinsdag 13 januari 2015
SECRET SANTA
Vorig jaar deed ik voor het eerst mee met Secret Santa en vond het erg leuk om te doen.
Bedankt dames voor al dat moois, jullie zorgden voor een brede lach op mijn gezicht.
Dus toen ik in mijn bloglovin de titel opnieuw zag verschijnen, begon het alweer te kriebelen...
Alleen... Zou dat wel lukken nu, zo met een pasgeborene...?
Ik las Tess haar post en kwam me dat even goed uit: een aangepast concept dit jaar: geen cadeautjes, wel wensen.
'Want we hebben al genoeg, maar het hart kan altijd warmer'.
O ja, en van papier en kaartjes, daar word ik wel warm van.
Ik nam mijn doos verzameld papier (uitgescheurd uit tijdschriften, van kaartjes, ...) erbij, alsook wat staaltjes 'groeipapier' (een te laat idee voor de geboortekaartjes) en een print van de prachtige zilverblauw kerstposter. Daarmee ging ik aan de slag en maakte een 'boekje' van wensen, in zeshoekvorm, want zeshoeken zijn tof en precies ook 'in' en gaan dat in 2015 nog blijven denk ik.
Ze bieden ook zoveel mogelijkheden (zelfs in de architectuur; het bureau waar ik werk is bezig met het ontwerp van modulaire scholen met zeshoekige klassen, maar ik dwaal af).
Zeshoekjes dus, met grote en kleine alledaagse wensen, en met een paar gepersonaliseerde wensen, die ik kon formuleren nadat ik op ontdekking ging bij mijn 3 'slachtoffers', wiens blog ik alle 3 nog niet kende. Ook dat is zo leuk aan Secret Santa.
En wat kreeg ik?
Een keischattig envelopje van Kim van de blog kruimels, gevuld met kaartjes, een kraanvogel voor een portie geluk en een 'fortuneteller' om te helpen kiezen. Heel leuk!
En een heel mooie origami ster van Alet van de blog toilylu.
Ze bieden ook zoveel mogelijkheden (zelfs in de architectuur; het bureau waar ik werk is bezig met het ontwerp van modulaire scholen met zeshoekige klassen, maar ik dwaal af).
Zeshoekjes dus, met grote en kleine alledaagse wensen, en met een paar gepersonaliseerde wensen, die ik kon formuleren nadat ik op ontdekking ging bij mijn 3 'slachtoffers', wiens blog ik alle 3 nog niet kende. Ook dat is zo leuk aan Secret Santa.
En wat kreeg ik?
Een keischattig envelopje van Kim van de blog kruimels, gevuld met kaartjes, een kraanvogel voor een portie geluk en een 'fortuneteller' om te helpen kiezen. Heel leuk!
En een heel mooie origami ster van Alet van de blog toilylu.
Bedankt dames voor al dat moois, jullie zorgden voor een brede lach op mijn gezicht.
Nu staan ze nog tussen de kerstkaartjes, maar daarna zoek ik een leuk plekje ervoor!
Nummer 3 is dus (nog) niet toegekomen. Ik hoop voor de maker dat er niks verloren is gegaan in de post, want dat zou zonde zijn...
Alleszins vond ik het weer heel leuk om mee te doen, dus ook een dikke merci aan Tess om dit allemaal te organiseren.
Nummer 3 is dus (nog) niet toegekomen. Ik hoop voor de maker dat er niks verloren is gegaan in de post, want dat zou zonde zijn...
Alleszins vond ik het weer heel leuk om mee te doen, dus ook een dikke merci aan Tess om dit allemaal te organiseren.
maandag 24 maart 2014
PAPIEREN JURKEN
Toen ik de papieren jurken zag verschijnen van mama Angie en haar dochter, verscheen een grote glimlach op mijn gezicht.
Niet alleen omdat ik ze zo mooi en kleurrijk vond en omdat de dochter zo opgaat in de fotoshoots, maar vooral omdat ze een mooie herinnering naar boven brachten.
Mijn zus en ik brachten menig vakantie door bij moeke & bompa. Daar werd veel geknutseld.
Zo zijn we eens op het idee gekomen om kleren te maken in papier. Bruin papier had onze bompa altijd liggen, en er was ook nog een rol oud behangpapier ter beschikking.
Omdat we even later weer met de familie op weekend naar zee zouden gaan, maakten we een hele collectie, zodat we een modeshow konden doen met de nichtjes en het -ocharme enige -neefje.
Omdat we niet zeker waren dat die laatste dat wel zo leuk ging vinden, maakten we voor hem een auto.
Wel met een gigantische strik op, dat dan wel weer.
Dat herinnerde ik me niet meer, maar zag ik toen moeke voor mij de foto's van toen nog eens opdiepte.
De kwaliteit is niet top (nog uit de tijden voor digitale fotografie) en de 'modeshow' vond plaats in een niet heel glamoureuze garage, maar dat gaf allemaal niets (internet en blogs en pinterest bestonden immers ook nog niet).
En gelukkig blijven in herinneringen soms enkel de mooie dingen over, de omgeving was ik bijvoorbeeld helemaal vergeten.
Misschien een tip, voor mocht u niet weten wat doen met uw dochters de komende vakantie.
vrijdag 31 mei 2013
PAPIER HIER | GIVE-AWAY
Aha. De titel zegt het al: tijd voor een give-away.
En omdat mijn doos 'pakskemaken' helemaal uitpuilt, doen we er nog wat gerecycleerd inpakpapier en lintjes en mini-wasspeldjes bij.
Met papier. Zelfgemaakte 'stationery', zoals dat dan heet.
Enkele kaartjes, gemaakt met masking tape.
Natuurlijk voorzien van bijhorende enveloppen, gevouwen van bladzijden uit een kledingcataloog.
Enkele gift tags, gemaakt van kartonverpakking en masking tape.
Deze gaan samen in een opgeleukt doosje. Ideaal om kaartjes of foto's in te bewaren.
En omdat mijn doos 'pakskemaken' helemaal uitpuilt, doen we er nog wat gerecycleerd inpakpapier en lintjes en mini-wasspeldjes bij.
Wat moet je doen om dit te winnen?
Gewoon volger zijn of worden (via Google of bloglovin' - maakt niet uit)
en een reactie achterlaten onder dit bericht.
Bijvoorbeeld met een idee wat ik moet schrijven op dit vaderdagkaartje voor opi.
en een reactie achterlaten onder dit bericht.
Bijvoorbeeld met een idee wat ik moet schrijven op dit vaderdagkaartje voor opi.
De winnaar wordt bekend gemaakt op 9 juni.
Labels:
DIY,
give-away,
masking tape,
papier hier,
superuse
dinsdag 19 maart 2013
INGEKLEURDE TAFEL
Herinner je dat nog: vroeger als je aan het kleuren was, en je blad lag op een getextureerde ondergrond, dan kwam de textuur er (ongewild) door?
Ik had dat wel eens voor.
Ik weet niet of dat ook de inspiratie was van de Japanse Studio Nendo.
Zij bekleedden voor de Saint-Etienne Design Biennale een serie houten tafels met papier.
Dat papier kleurden ze in, waardoor de houtstructuur lichtjes doorkomt in het papier.
Met een prachtig zacht resultaat:
Ook de vorm van de tafels, vind ik eenvoudigweg subliem.
Met de pastelkleuren komt ze nog beter uit.
Ik had dat wel eens voor.
Ik weet niet of dat ook de inspiratie was van de Japanse Studio Nendo.
Zij bekleedden voor de Saint-Etienne Design Biennale een serie houten tafels met papier.
Dat papier kleurden ze in, waardoor de houtstructuur lichtjes doorkomt in het papier.
Met een prachtig zacht resultaat:
Ook de vorm van de tafels, vind ik eenvoudigweg subliem.
Met de pastelkleuren komt ze nog beter uit.
vrijdag 1 maart 2013
HI
Leuke post krijgen is toch een feest.
Ik won een give-away bij Hutsepot Illustraties.
En vandaag ben ik het pakje gaan ophalen bij de kruidenier.
In een grote enveloppe zat een geweldig pakje in supermooi papier:
En daarin zat:
opnieuw een mooi ingepakt pakje!
Met een prachtig kaartje en een origineel visitekaartje:
Sofie heeft een héél goed logo: simpel, herkenbaar en geel. Er zat een raamsticker bij met een variante van haar logo. Ik moest hem gewoon meteen op de voordeur plakken!
En dan kwam uiteindelijk de illustratie, die ik had gewonnen, te voorschijn.
In afwachting van een kader, zette ik ze op het schap in de keuken.
Merci Sofie!
Van zoveel schoonheid word ik oprecht blij.
Ik won een give-away bij Hutsepot Illustraties.
En vandaag ben ik het pakje gaan ophalen bij de kruidenier.
In een grote enveloppe zat een geweldig pakje in supermooi papier:
En daarin zat:
opnieuw een mooi ingepakt pakje!
Met een prachtig kaartje en een origineel visitekaartje:
Sofie heeft een héél goed logo: simpel, herkenbaar en geel. Er zat een raamsticker bij met een variante van haar logo. Ik moest hem gewoon meteen op de voordeur plakken!
En dan kwam uiteindelijk de illustratie, die ik had gewonnen, te voorschijn.
In afwachting van een kader, zette ik ze op het schap in de keuken.
Merci Sofie!
Van zoveel schoonheid word ik oprecht blij.
woensdag 9 januari 2013
woensdag 5 december 2012
woensdag 21 november 2012
ENVELOPPEN À LA CARTE
Een tijd geleden was ik met mijn schone-mama de kamer die van Aaron zal worden, maar toen nog vol verhuisdozen en rommel stond, aan het opruimen. En de laatste dozen aan het uitpakken.
Eén doos zat vol tijdschriften. Tja, ik hou graag bij wat ik mooi vind en daar horen ook tijdschriften bij.
(Ik heb het nu niet over architectuurtijdschriften, dat zijn nog andere dozen).
Ik zag de geweldige schone-mama (net zoals mijn eigen moeder zou doen) denken, moet je die echt allemaal bijhouden? En ik dacht, ja, kom, 't is een klein huisje en na een jaar zijn ze nog niet uitgepakt... je kijkt er nooit in. Streng zijn. Weg ermee!
Een aantal heb ik toch nog gehouden - onverbeterlijk hè.
En uit de andere heb ik de mooie prentjes gescheurd.
Kon nog van pas komen om enveloppen te plooien met de mal die ik eens kocht.
Ik probeerde er een paar. Ze zagen er zo leuk uit! En de man was er ook danig weg van.
Dus zou ik voor de geboortekaartjes alle enveloppen zelf vouwen. 120 stuks!
Dat is een rustgevende bezigheid gebleken. En het is gelukt.
Ik heb ze gefotografeerd vooraleer ze te verzenden, omdat ik ze zo mooi vond.
Ziehier een kleine selectie.
Eén doos zat vol tijdschriften. Tja, ik hou graag bij wat ik mooi vind en daar horen ook tijdschriften bij.
(Ik heb het nu niet over architectuurtijdschriften, dat zijn nog andere dozen).
Ik zag de geweldige schone-mama (net zoals mijn eigen moeder zou doen) denken, moet je die echt allemaal bijhouden? En ik dacht, ja, kom, 't is een klein huisje en na een jaar zijn ze nog niet uitgepakt... je kijkt er nooit in. Streng zijn. Weg ermee!
Een aantal heb ik toch nog gehouden - onverbeterlijk hè.
En uit de andere heb ik de mooie prentjes gescheurd.
Kon nog van pas komen om enveloppen te plooien met de mal die ik eens kocht.
Ik probeerde er een paar. Ze zagen er zo leuk uit! En de man was er ook danig weg van.
Dus zou ik voor de geboortekaartjes alle enveloppen zelf vouwen. 120 stuks!
Dat is een rustgevende bezigheid gebleken. En het is gelukt.
Ik heb ze gefotografeerd vooraleer ze te verzenden, omdat ik ze zo mooi vond.
Ziehier een kleine selectie.
Ok, dat was eerder een ruime selectie, ik vond het moeilijk kiezen.
donderdag 22 maart 2012
zondag 22 januari 2012
DERTIG
Vrijdag werd een vriendin 30. We worden eigenlijk bijna allemaal 30 dit jaar, maar zij mocht de spits afbijten. In Limburg is het de gewoonte om dan de voortuin te versieren. En hoewel ze is uitgeweken naar centralere oorden, wilden we de traditie toch voortzetten.
Er werd een themakleur gekozen -dat werkt altijd.
Er werd rood (en alle tinten van rood) inpakpapier verzameld tijdens de feestdagen.
Dan werden daar slingers mee gemaakt, geholpen door de "10 ways to make a garland" van A beautiful Mess.
Er werd een gedicht verzonnen en in het groot op een spandoek geschreven.
Gezien het donker zou zijn, werd er ook aan sfeerverlichting gedacht.
Uit "plakvelours", zoals ik dat noem, aangezien ik de juiste benaming niet ken - dat ik ook al gebruikte voor de agenda's - uit dat plakvelours dus, sneed ik reepjes van 4,5 cm breed, dan duwde ik er figuurtjes uit en dan plakte ik deze rond een bokaal. Zo simpel is dat.
De man werd op de hoogte gesteld en zorgde ervoor dat ze even naar een restaurant werd ontvoerd, zodat wij onze gang konden gaan.
De verrassing was compleet en de avond geslaagd.
GELUKKIGE VERJAARDAG!
Er werd een themakleur gekozen -dat werkt altijd.
Er werd rood (en alle tinten van rood) inpakpapier verzameld tijdens de feestdagen.
Dan werden daar slingers mee gemaakt, geholpen door de "10 ways to make a garland" van A beautiful Mess.
Er werd een gedicht verzonnen en in het groot op een spandoek geschreven.
Gezien het donker zou zijn, werd er ook aan sfeerverlichting gedacht.
Uit "plakvelours", zoals ik dat noem, aangezien ik de juiste benaming niet ken - dat ik ook al gebruikte voor de agenda's - uit dat plakvelours dus, sneed ik reepjes van 4,5 cm breed, dan duwde ik er figuurtjes uit en dan plakte ik deze rond een bokaal. Zo simpel is dat.
De man werd op de hoogte gesteld en zorgde ervoor dat ze even naar een restaurant werd ontvoerd, zodat wij onze gang konden gaan.
De verrassing was compleet en de avond geslaagd.
GELUKKIGE VERJAARDAG!
donderdag 12 januari 2012
PARISvsNYC
Deze gast maakt grafische vergelijkingen tussen Parijs & NYC.
Instant verkocht.
Mooi gedaan en grappig.
Instant verkocht.
Mooi gedaan en grappig.
maandag 2 januari 2012
AGENDA
Geïnspireerd door deze handleiding van Vermiljoen, wilde ik voor 2012 ook mijn eigen agenda maken.
Maar weinig zin om veel te photoshoppen, dus ik besliste hem helemaal met de hand te schrijven. Zeer mindfull. Ik vond niet meteen van die ringen, dus kocht ik dit leuke notitiboekje bij Goed Vandoen.
Toen werd in de familie voorgesteld (door mij) om naampjes te trekken en enkel zelfgemaakte/tweedehands/eco/fairtrade cadeautjes te geven. Ik trok het naampje van mijn schoonbroer en gezien die soms wat last heeft met "time manegement", dacht ik, hé, ik maak die agenda voor hem. Ziehier het resultaat:
Maar weinig zin om veel te photoshoppen, dus ik besliste hem helemaal met de hand te schrijven. Zeer mindfull. Ik vond niet meteen van die ringen, dus kocht ik dit leuke notitiboekje bij Goed Vandoen.
Toen werd in de familie voorgesteld (door mij) om naampjes te trekken en enkel zelfgemaakte/tweedehands/eco/fairtrade cadeautjes te geven. Ik trok het naampje van mijn schoonbroer en gezien die soms wat last heeft met "time manegement", dacht ik, hé, ik maak die agenda voor hem. Ziehier het resultaat:
Ik was na mijn laatste werkdag voor de vakantie boodschappen gaan doen en daar stond zo'n doos wafeltjes in de vorm van sterren te blinken. Niet te weerstaan. Eindelijk toch in de kerstsfeer.
Mama vond hem geweldig mooi, en zij verdiende er zeker ook één.
Ondertussen had ik wel van die ringskes gekocht, maar ik heb natuurlijk geen stof in huis. Dus werd de kaft ingepakt met een restje gevelfolie. De binnenzijde werd vastgeplakt met velours-achtig makettemateriaal.
Gezien zij wel een agenda nodig heeft met een blad per dag voor alle afspraken, heb ik hier de bladzijden wel wat voorgedrukt. 366 keer 8, 9, 10, 11, .... schrijven is niet meer mindfull.
Zo, en nu nog eentje voor mezelf.
Abonneren op:
Posts (Atom)











































