zaterdag 20 mei 2017

zondag 14 mei 2017

NIEUW JASJE + CADEAUTJE

Eindelijk!
Een nieuw jasje voor deze blog.

Ik mag echt wel EINDELIJK zeggen, want het eerste schetsje voor het nieuwe logo tekende ik op 28 januari 2015.
Ahum.
Ach ja, u kent dat wel: iets met gebrek aan tijd en energie, en ook iets met "de tijd vliegt".
Ik leer geduld te hebben (met vallen en opstaan).




Nu is mijn stekje hier eindelijk zoals ik het wou.
(nu ja, bijna, maar aan perfectie doen we niet.)
Ik ben blij en hoop dat jullie er ook blij van worden.
Omdat dit een heuglijke dag is, en er altijd een goede reden is om te vieren, geef ik graag een ONtROEREND papierliefde-setje weg.
Gewoon hieronder even reageren, en wie weet komen tHUISGEMAAKTE inkleurkaartjes voor jong & oud (die je ook hier kan downloaden) met bijhorende zelfgevouwen enveloppen, confetti en een gepersonaliseerd inspiratie-notitieboekje jouw richting uit!





Mocht je ook in blogger aan de slag willen, deel ik hier wat links die mij hebben geholpen:

Creating your own Blogger template from scratch, sort of

Howtoblogdesign

How to add a contact form on a blogger blog

Nog een fijne (zon)dag verder!



vrijdag 28 april 2017

FAIR WEAR FRIDAY: FASHION REVOLUTION WEEK #whomademyclothes?




Het is alweer zover: Fashion Revolution Week.
Tijd om de vreselijke omstandigheden waarin (wegwerp)kleding wordt gemaakt nog eens in de verf te zetten.  Om mensen aan te zetten na te denken over hun consumptie en wat ze om het lijf hebben.
En dus tijd voor een Fair Wear Friday!

Vorig jaar vroeg ik CKS: who made my clothes?
Mijn hart maakte een sprongetje toen ik op de facebookpagina van Fair Wear Friday onlangs las dat CKS zich aangesloten heeft bij de Fair Wear Foundation.
Uiteraard komt dat niet door mij, maar toch:  je ziet wel, als steeds meer consumenten eisen dat hun kleding eerlijk gemaakt wordt, dan kan er wel degelijk iets veranderen.

Vandaag dragen we:

AARON:
- broek: tweedehands (CKS) via Zazoel.be
- t-shirt: JBC biokatoen  & fair
- trui: Mundo Melocoton, Made in Portugal
- regenlaarsjes: tweedehands via 2dehands.be
- sokken: LE BIG.  Ik heb geen idee hoe het zit met dit merk.  Maar ik kocht ze toch omdat de kleuren onweerstaanbaar waren.   Dus vroeg ik aan LE BIG: #whomademyclothes?



Ik kreeg snel antwoord: de sokken worden in Portugal gemaakt, met organic cotton en daarnaast zijn alle garens GOTS gecertificeerd.
Wat een goed nieuws zeg, ik kan ze dus blijven kopen :-).
Over de kleding (nog nooit gekocht) wisten ze me het volgende te vertellen:
"De productie van kleding & accessoires vindt voornamelijk plaats in China & India, waarbij Bangladesh is uitgesloten!
LE BIG is een kleine(re) onderneming en heeft helaas (nog) niet de capaciteit om bijvoorbeeld een speciaal MVO project op te starten.
Wel hebben wij een handleiding waar onze leveranciers aan dienen te voldoen, hierin is o.a. opgenomen
-          Kinderarbeid is uitgesloten
-          Respect voor omgeving van mens en natuur
-          Geen discriminatie van werkennemers
-          Onderaannemers zijn niet toegestaan
-          Etc etc.
Daarnaast is LE BIG ook meerdere malen per jaar op reis waarbij bovengenoemde punten altijd op de agenda staan!  Voor LE BIG is eerlijk zaken doen zeer belangrijk, aan het einde van de rit moeten wij onszelf eerlijk in de spiegel aan kunnen kijken."

Ja, kijk, er is altijd ruimte voor verbetering, maar ze zijn er duidelijk wel mee bezig, dat is mooi.

ANNABEL:
- kleedje: tweedehands (MANGO) van haar nichtje
- trui: Mundo Melocoton, was eerder ook al van haar broer
- sokken: happy socks (valt het op dat ik een zwak heb voor vrolijke sokken?)
- sandalen: Stones&Bones, waren eerder ook al van grote broer



MAMA:
- trui: Hypnosis uit Berlijn, via Goedvandoen, die na bijna-sluiting nu toch opnieuw start. Hoera!
- t-shirt: tweedehands (H&M) van mijn zus
- sokken van Qnoop via Supergoods
- rok: MANGO.
Ja, inderdaad, een niet-eerlijke en niet-eco rok.
Maar ik heb hem al 16 jaar.  Echt, ik overdrijf niet.  Het is bijna vintage uit mijn eigen kast.
Als tiener/prille student was ik nog niet bezig met eerlijke kleding en kocht dus regelmatig iets bij MANGO.  Dus @Mango #whomademyclothes?




Dit was lange tijd mijn lievelingsrok en nu nog élke lente is het de eerste rok-met-blote-benen die uit de kast komt.  Ik heb er dus al veel leuke dagen mee beleefd.
Er zitten al 2 gaatjes in (moeilijk te herstellen gezien de gaas-stof, maar ze vallen gelukkig niet op met de plooitjes die in de rok vallen).  De bovenzijde rafelt uit.  Maar ik denk dat ik hem blijf dragen tot ie helemaal uiteen valt.
Dan is mijn plan om hem helemaal te demonteren, hem als patroon te gebruiken en na te maken.
Tegen dan hoop ik daarvoor genoeg naaicapaciteiten te hebben.
Van een Fashion Love Story gesproken.

Create a Fashion Revolution ‘love story’.
No one can replace the beautiful jacket that your grandmother wore and gave to you.
Or that perfect little dress you found while travelling somewhere special.

Rather than buying new, we want people to fall back in love with their clothes, care for them for longer, and take a stand against fast fashion that ends up in landfill.
Share a story, or write a love letter about a piece of clothing that means a lot to you.


Hebben jullie ook zo'n fashion love story in de kast liggen?

PS: Alle linkjes zijn met liefde gemaakt, zonder enige sponsoring, gewoon omdat de duurzame merken en winkels wel wat support kunnen gebruiken.

PPS: Meer lezen kan je bij:
Geertruurzaam
Kim Buining
Tulsi Crafts
Villa Lisa
No butterfly









zondag 16 april 2017

40 DAGEN BLOGGEN: THE END

#40dagenbloggen


De start van #40dagenbloggen veroorzaakte een soort van woordenstroom die niet meer te stoppen was... Kathleen en haar vragen waren niet de enige schuldige daaraan, ook andere blogs (nieuwe die ik ontdekt heb of oude bekenden) schreven in deze periode heel veel inspirerende teksten, waardoor ik ook echt MOEST schrijven.

Daarmee is het doel van 40 DAGEN BLOGGEN zeker bereikt: bezinnen en hoe beter bezinnen dan door te lezen, te praten en te schrijven.

20 blogposts afwerken en publiceren is dan weer een andere zaak.
Niet alles heeft de blog gehaald, sommigen staan nog in draft en komen nog.
Ik ben eerder een slow blogger aan het worden: dingen moeten rijpen...
Hoewel er soms ook heel simpele posts zijn, waar niet echt lang over nagedacht is, en die gewoon snel online worden gegooid.
Beide hebben hun charme, en beiden horen voor mij bij het bloggen.

En soms zijn er natuurlijk belangrijkere dingen in het leven dan bloggen.
Naar buiten, spelen, praten, planten, bloesems, vakantie, familie, vrienden, naar zee,...
De lente!
Nieuw leven.
Hoop.
De essentie van Pasen dus.

Ik wens jullie allemaal een vrolijk Pasen!





donderdag 13 april 2017

LIEFSTE ANNABEL ++ BIJNA 2,5 JAAR

Liefste Annabel,


Ik ben bezig om een brief naar jou te schrijven, maar intussen is iemand me voor.
Je logeerde in de paasvakantie bij omi & opi en je overgrootmoeder (aka supermoekie) logeerde er ook.  Jullie konden het duidelijk goed met mekaar vinden en hebben veel samen gedaan, terwijl je grote broer op kamp was.
Vandaag zat er een handgeschreven brief in onze bus.
Van supermoekie dus.
Een héél herkenbaar portret van jou:



woensdag 12 april 2017

KLEIN GEBAAR - epiloog

Een klein gebaar voor mezelf - dat mag ook eens hé :-).
En hopelijk worden mijn huisgenoten er ook blij van.

























Na 5,5 jaar was het tijd voor een andere make-your-own-banner.
En nog eentje erbij:







































Knipoog naar het meest gehoorde woord van Annabel nadat ze zelf haar jas of schoenen heeft aangedaan.
Want ja, negen keer op tien verkeerd.
Maar hé, ze doet het tenminste zelf.
Grote broer laat zich liefst nog bedienen.

zondag 9 april 2017

WERELDVERBETERAAR IN HET KLEINE GEBAAR #40dagenbloggen

#40dagenbloggen: Welk klein gebaar wordt doorgaans onderschat?


Misschien worden kleine gebaren in het algemeen onderschat.
Een kus voor je vertrekt.
Een handdruk bij een ontmoeting.
Een kaartje sturen.

Random acts of kindness.
Je ziet steeds vaker mensen die daar wel mee bezig zijn.
Els hangt gelukvissen en geluksplanten.
Marieke spotte een happy face op een besneeuwde auto.
In ons dorp zie ik verschillende raamtekeningen en ik word daar vrolijk van.
Zelf kreeg ik heel positieve reacties op het raamgedicht.
...

Het zijn kleine dingen, die je blij kunnen maken.
Ga je daarmee de wereld veranderen?
Misschien niet.
Of misschien net wel.
Een klein beetje.

Want wat als je dag goed begint door zoiets, dan draag je dat mee en draag je dat verder uit.
Als jij blij bent, kan je ook meer om met stress of tegenslagen, heb je meer geduld met anderen, enz...

Laatst blogde Kelly deze prachtige parabel:

An old Cherokee is teaching his grandson about life. “A fight is going on inside me,” he said to the boy.
“It is a terrible fight and it is between two wolves. One is evil – he is anger, envy, sorrow, regret, greed, arrogance, self-pity, guilt, resentment, inferiority, lies, false pride, superiority, and ego.” He continued, “The other is good – he is joy, peace, love, hope, serenity, humility, kindness, benevolence, empathy, generosity, truth, compassion, and faith. The same fight is going on inside you – and inside every other person, too.”
The grandson thought about it for a minute and then asked his grandfather, “Which wolf will win?”
The old Cherokee simply replied, “The one you feed.”

Kleine gebaren voeden de witte wolf.

Vreugde wordt door cynici misschien afgedaan als onbelangrijk.
Zij denken dat het iets oppervlakkigs is, maar zij dwalen.
Ik las laatst een prachtig essay op aesthetics of joy.
Dat het helemaal niet oppervlakkig is.
Dat je geluk kunt cultiveren van buitenuit.
Door objecten, omgevingen te creëren die vreugdevol zijn.
En vermoedelijk kunnen we zo blij én gelukkig worden van mooie dingen,
omdat iemand onbekend zijn tijd en energie daarin heeft gestoken om het mooi te maken, om jou blij te maken.
Daar word je door ontroerd, als mens (zelfs de cynici), dat iemand anders erom geeft om een glimlach op je gezicht te toveren.



Vertel me eens: op welke manier wil jij de wereld een stukje mooier kleuren?