vrijdag 9 december 2016

AVONDZOEN




1000 knikkerbanen bouwen  (dank u sinterklaasje) // heerlijk vriendschappelijk weekendje weg // veel te veel foto's daarvan verwerken // Aaron die ALTIJD fluistert (zo schattig) als het over Sinterklaas gaat: "Mama, zwarte piet was in ons klasje geweest en hij had stoelen omver gegooid en koekjes op de auto-mat gestrooid." // adventskalender knutselen, want voor je 't weet is 't Kerstmis // fotokalenders maken // Annabel die altijd supervrolijk en enthousiast is, zelfs al is ze ziek, waardoor de dokter vroeg of ze haar mee naar huis mocht nemen en de lieve cm-oppas een fijne dag had.  Die noemde haar wel steeds maar 'poppemieke', maar toen ze vertrok riep Annabel: "daaa-aaag poppemieke".  Haha :-)

Serie Avondzoen
't Is goed in 't eigen hert te kijken
nog even voor het slapengaan...
De voorbije weken ben ik dankbaar voor...

dinsdag 6 december 2016

OOGSNOEP






















Weekendje weg naar Butgenbach.
In order of appearance:
1-2: wandelen/loopfietsen aan het meer van Butgenbach en dieren spotten
3: speelgoedpaardje in de taverne waar we heerlijke soep eten aan het meer
4: 's avonds letterkoekjes spellen
5-12: wandelen naar La Cascade du Bayehon met flinke kindjes.  Veel foto's ondanks het grijze weer, maar wat mooi als de natuur zo veel grootser is dan wij.
13: stuwdam van Robertville
14-15: chateau Reinhardstein
16: het heerlijke weekend eindigen met croques monsieurkes

PS: @lily&woody: de jas doet bij ons wel goed dienst, zoals je ziet!


zondag 4 december 2016

MAAK EENS EEN SCHILDERIJ MET JE KLEUTER EN PEUTER






Er zijn zo van die rozige ideaalbeelden die je hebt, die niet blijken te kloppen met de realiteit.
Samen knutselen met de kindjes is er zo één van.
Daar keek ik erg naar uit.
Maar Aaron tekende en knutselde helemaal niet graag.
Deed het nooit langer dan 10 minuten.
Sinds dit schooljaar is dat veranderd.
En Annabel, die vind dat wel erg leuk.
Joepie!
Maar als we schilderen of stempelen, welja, dan verandert alles meestal gewoon in één grote brei.
Ik laat hen doen, wil hun eigen creativiteit en expressie laten botvieren.
Maar vraag me intussen af hoe die kleuterjuffen dat doen.
Dat ze thuiskomen met schilderwerkjes en tekeningen die werkelijk ergens op lijken.

Dus toen ik het idee opvatte om samen een schilderij te maken, dacht ik: ik moet ze hun gang laten gaan, binnen afgelijnde contouren.  Letterlijk.

Een stappenplan:

STAP 1
Koop een canvas of een plaat mdf, die je een grondlaag geeft in gesso.
Of, zoals in mijn geval: hergebruik een oud schilderij dat je ooit als student schilderde voor je ventje, maar waar je nooit echt tevreden over was, alleen wist hij al dat je ermee bezig was en wilde hij het toch hebben.  Een doorn in mijn oog hier in huis en ik mocht het niet wegdoen, maar nu heb ik dat toch maar mooi opgelost.

STAP 2
Kies een leuke kleur voor de grondlaag en schilder die zelf.

STAP 3
Bedenk wat je wil gaan schilderen en schilder maar 1 vorm/onderwerp per keer.
Ik plakte de vorm van een wolk af en bedekte al de rest van het schilderij met papier.
Laat de kinderen hun knutselschort aandoen en zet alleen witte verf op tafel.
Zorg wel een back-up plan en voorzie schilderpapier naast je schilderij, want dat gaat dan zo:
"Mama, ik wil een regenwolk schilderen, een donkerblauwe."
"Liefje, maar mama wil een witte wolk, de rest van het schilderij is donker (kon ie niet zien natuurlijk), dus de wolk moet in het wit."
"Maar mama, ik wil een regenwolk."
... (herhaal een paar keer)
"Weet je wat, je schildert eerst hier een witte wolk, en daarna mag je nog een donkerblauwe wolk schilderen op papier."



STAP 4
Laat drogen en vertel vooral niet wat het volgende deel gaat worden, nog voor je dit hebt voorbereid.
"Morgen mogen jullie dan de regen schilderen.
Uit de wolk gaan schuine straaltjes regenen,..."
"Maar ik wil niet schuin, ik wil dat rechtdoor naar beneden.
Als het regent, gaat dat toch recht naar beneden."
Terwijl hij dat denkbeeldig aftekent op het schilderij.
"Ja, liefje, maar niet altijd hé, als het waait, dan regent het wel schuin."
"Maar mama, ik ga eens voelen buiten."
- doet de voordeur open en steekt zijn hand uit -
"Het waait niet mama, de regen gaat naar beneden."
"Maar Aaron, het regent ook niet!
"Mama wil het graag schuin, omdat dat grafisch mooi is."
Papa moeit zich: "En mama is architect, dus mama weet wat mooi is."
"Ik weet ook wat mooi is."
Juist ja.
Gelukkig had ie er geen enkel probleem mee dat het sterretjes, blaadjes en plusjes zou regenen,
(respectievelijk het logo van Aaron, Annabel en onze trouw).

STAP 5
Voorbereiding van deel 2 dus.
Bedenk dat je het schilderij graag klaar hebt voor het wolkfeestje van de dochter, en dat de zoon inderdaad ook wel oog heeft voor schoonheid, dus respecteer in deze maar zijn artistieke keuze.
Bescherm het eerder geschilderde deel volledig met papier.
Maak stempels uit aardappelen.  Dat gaat supergemakkelijk.  Je kan snijden wat je wilt.
Vrij of met de hulp van koekjesvormpjes.
Knutselschortjes weer aan, haal diep adem en hoppa, stempelen maar.
Zorg wel weer voor back-up papier, want gegarandeerd wil zoonlief weer andere kleuren mengen.

STAP 6
Laat drogen.
Pak het uit.
Geniet.

STAP 7
Zoek een plaatsje om je werk te laten schitteren.
Dit staat nog op mijn to-do lijst eigenlijk.





zaterdag 19 november 2016

AVONDZOEN







Fijn feestje // de rust die weerkeert daarna (want hoe leuk ik het ook vind om feestjes te organiseren, ik laat mij altijd een beetje gaan met wat ik allemaal wil maken en dan wordt het toch wat stress) // herfstknutsels // onze kinderen die het straatbeeld kleuren.  Vrij letterlijk 's ochtends.  Helm op, fluo top!  // frittata met restjes volgens 'sjabloon' van Dorien Knockaert.  Hmmmm // aan het einde van een lange druilerige werkweek naar huis fietsen en de zon erdoor zie komen.  Meteen denken: "zoek de regenboog", naar links kijken en hem vinden // cupcakes bakken voor de tweedehandsbeurs op school - allen daarheen morgen!







































Serie Avondzoen
't Is goed in 't eigen hert te kijken
nog even voor het slapengaan...
De voorbije weken ben ik dankbaar voor...

zondag 13 november 2016

LIEFSTE ANNABEL !! TWEE !! FEESTEDITIE




O krinkelende winkelende deugnietding
met paarse kniekousjes aan
wat zie ik graag je beentjes
al huppelend door de wereld gaan!
Gij leeft en gij roert en gij loopt zoo snel,
al zie 'k soms knietjes bloeden
gij weet uw weg al wel
al is je hoofd in de wolken
Wat waart, of wat zijt, of wat zult gij zijn?


Baby helemaal weg, op en top peuter,
kleuter en leuke meid in de dop
vrouw met ballen in wording.


Je weet wat je wil.
Je bent ondernemend.                                                                                       (van wie heb je dat?)
Je laat je niet doen (in de crèche of door je broer).

"Kom mee, mama" en dan trek je beslist aan mijn hand en heb ik geen andere keuze dan meegaan om te zien wat er is dat je wilt doen/hebben.

"Fietsje".  Jaja, je fietst tegenwoordig op je driewielertje elke dag helemaal naar de crèche.
Zelfs als we al wat aan de late kant zijn, je laat je niet in de buggy gezet worden. En gelijk heb je natuurlijk, je hebt ook het recht om te fietsen, ook al is je broer veel sneller op zijn fiets.
Onderweg stop je vaak om naar mensen te lachen.
Of erger: je maakt rechtsomkeer om met ze mee te fietsen.

"Aaro boke éteuh" roep je 's ochtends -hij heeft tijd nodig om wakker te worden en zit op de zetel, maar jij begint je dag aan de tafel met yoghurt met muesli en een boke.  En wil graag zijn gezelschap.
Jullie kunnen fijn samen spelen.  Al loopt het soms eens fout (je afbraakpolitiek kan hij niet echt appreciëren, maar hé, hij pakt ook vaak jouw speelgoed af. Jullie zijn aan mekaar gewaagd),
jullie zien mekaar oprecht graag.  Laatst moest ik Aaron uitleggen waarom hij niet met jou kon trouwen.  "Maar ik zie zusje toch graag?"
Als we één van jullie twee onder zijn/haar voeten geven, dan gaat de andere in de verdediging.
Mooi is dat.  (Ook wel lastig.)




Je praat elke dag beter en beter.
En je praat véél.
Zegt woorden na.
"Sappelsap."  "Knikkerbaan." "Knikkertjes." "Zeejond" (je knuffel) en "Poppetje" (je andere knuffel)
"Mijn." "van Annabelleke." "Oei. Mama gemorst.  Mag niet." (mét opgeheven vingertje)
Je imiteert heel veel.                                                                 (dat vingertje heb je niet van ons?!)
Wil een vod om te poetsen.
Als Aaron morst, dan jij ook.
Als Aaron springt, dan jij ook. "Pingen!!"
Als Aaron papa mag helpen, dan wil jij ook!!
(maar op de zolder kan je het steevast niet laten om alle schroeven uit hun doos te laden, niet echt geschikt speelgoed voor jou, meid)

Je speelt héél graag in je broer zijn bed.
Verstoppertje onder het deken.
Of beneden achter het gordijn.
"Waar is Annabel nu?", vraag ik dan, en dan begin je heel hard te giechelen.
Je doet ineens koprol in ons grote bed. En maar "pingen!"
Dat doet me denken aan Aaron op die leeftijd.  Die deed net hetzelfde.
Nu bouwt hij parcours (zoals in de turnles?) met de zetels, salontafel en kussens allerhande.
Hij springt en loopt en duikt overal over en jij doet overal mee.



Favoriete hobby tegenwoordig: mijn tas helemaal uitladen en mijn portefeuille.
Of papa zijn rugzak en pennenzak.
Je doet ook graag je schoenen uit en weer aan.  Idem voor je sokken, broek, jasje...
Gaat zelf uit de kast een short van Aaron halen en trekt die aan over je pijama.
Nog een leuke hobby: na het eten kruip je steevast heel snel uit je stoel en spurt richting de zetel.
Het is een spelletje geworden, omdat je niet mag met je vuile handen in de zetel
en je het blijkbaar grappig vind dat mama je dan achterna komt gezeten met een washandje.
Je bent verdorie snel.

Je bent super vrolijk en kan zo mooi lachen.
breekt de hele hemel open
echt, ik waan me in de tropen
't is echt machtig als ze lacht



We vierden je verjaardag hier thuis.
Met veel volk.
En veel wolk.
Gezellig en levendig (euh, zeg maar rumoerig en rommelig :-).
Met veel lekkers en cadeautjes, maar vooral veel lachende gezichten.
Hiep hiep hiep HOERA!
Voor onze wolk van een dochter.
Voor ons zonnetje.






maandag 24 oktober 2016

AVONDZOEN




zonnige bosherfstwandeling (en even helemaal genieten van het moment, dus zonder fototoestel, sorry daarvoor) // lieve verjaardagswensen en dan vooral die per post //  aaron die naar mijn feestje wil komen en wil dat er een springkasteel zou zijn op "mijn feestje" (onbegrijpelijk voor een kind van 4 jaar dat er geen verjaardagsfeestje is voor mama :-) -maar onverwacht was het 's avonds toch een beetje feest) // samen sterrecakejes bakken om uit te delen op school (fiere jongen) // de kleur van savooikool die net in het kokend water landt (niet op foto te vatten eigenlijk) en de prachtige kleuren van warmoes // annabel die echt elke dag beter praat. "slaapwel. kusje geve mama". // ZONdagje uit met vriendinnen, zonnige terrasjes en een boeiende tentoonstelling - batterijtjes opgeladen!




Serie Avondzoen
't Is goed in 't eigen hert te kijken
nog even voor het slapengaan...
Deze week ben ik dankbaar voor...

vrijdag 14 oktober 2016

LIEFSTE AARON **** VIER **** FEESTEDITIE



Allez en route, zo riep het leven, 
ik keek in haar ogen en ik greep ze

Vier (VIER!!!)  jaar geleden kwam jij zachtjes ons leven binnen.
Zalige bevalling, je weende niet
En ja, je kéék, al heel vroeg,
lachte naar me in je eerste week,
reageerde op mijn stem
- en je greep me.

Je maakte van mij een mama.
Ik leer - mee met jou - met vallen en opstaan.
Het mama zijn is een hot item tegenwoordig.
(getuige the gentlemom, mama baas, lilith,...
een roze of een grijze wolk?
nou...
de laatste jaren waren alleszins bewolkt - nu en dan.
(niet enkel door het moederschap, er waren andere factoren)
Ik zorg heel graag.
Voor jou, voor anderen.
Maar zelfzorg is ook belangrijk.
Ik schrijf het hier voor later, lieverd,
neem het maar van mij aan.
En nee, ik heb niet goed voor mezelf gezorgd,
langzaam maar zeker komt er beterschap in.
(net als bij lilith toont de blog dat een beetje)
Ik heb het heel hard nodig om creatief te zijn.
Maar weet je wat?
Dat begint al eens te lukken.
Zo'n 4-jarige in huis,
dat vind ik zooooo veel gemakkelijker.

Je wordt zo wijs.
Ik ben veel minder met je bezig,
maar dat is niet erg;
integendeel, het is zelfs beter.
Je wordt er zelf nog creatiever van.
Bouwt knikkerbanen waar ik zelf nooit op zou komen.
(enkel met de bochtblokjes, een klein doolhof wordt het dan)
(die knikkerbaan is een verjaardagscadeau: "morgen als ik 4 jaar word, dan wil ik een knikkerbaan. -stilte - en als ik 5 jaar ben: knikkers" // die knikkers heb je toch ook maar al gekregen // alles is 'morgen': volgende maand, volgende week, gisteren)
Observeert alles, probeert dan vanalles uit.
Open-minded en out-of-the-box.
Dat is zo zalig, dat je nog niet voorgeprogrammeerd bent.
Maar je probeert erachter te komen,
hoe dat complexe programma van de wereld in mekaar zit.
Je stelt veel vragen bij wat je ziet en hoort.
"Mama, hoe gaat de zon onder, 's avonds, in de zee?"
"Mama, welke letter is dat?" bij elke letter van elke nummerplaat
"Mama, wat wil dat skeersbord zeggen?" (verkeersbord)
"Mama, kindjes krijgen geen baby's hé?  Maar als ik later groot ben,
zo groot tot aan het plafond, dan word ik ook papa."
"Mama, jij moet goed eten, dan word je even groot als papa
en dan mag jij ook met de trein gaan werken"




't Is al lang verleden tijd da'k ik als kind docht da'k kost toveren
Zo lang dat ik het vergeten was,
maar nu herinner je me eraan.
Je vindt een stok, het blijkt een toverstok:
"hocus focus pats, ik wou dat jullie benen allemaal weg waren!"

Toepasselijker zou zijn:
"hocus hocus pats, ik wou dat het feest was!"
Want wat houden vierjarigen van verjaardagsfeestjes!
Je mocht al naar een paar vriendjes hun feestje gaan
en voor het eerst mocht jij ook vriendjes uitnodigingen op jouw feestje.
(wat was dat moeilijk kiezen zeg, al de kindjes van jouw klas zijn jouw vriendjes.)

Het weer zat niet zo mee, maar dat deerde niet,
er werd gespeeld (ook in de regen), gesmuld, gezongen en kaarsjes uitgeblazen,
genoten -door iedereen, maar vooral door jou
en gedanst -zowaar op een plopkaart waar muziek uitkwam bij het opendoen.






Dansen. Wat hou je van dansen.
                                                                  "Mama, zet je jouw liedje nog eens op?  Dancedancedance"
En van muziek tout court.
En routèèèèèèèèèè!!!
Brul je luid mee, terwijl je danst en springt op de zetel.
Je bent een fan van den Tourist (le MC)
Je zus doet lustig mee.

We gaan verder
en route
omhoog en ook wel eens naar beneden,
tot da 'k horizon kan zien
op een boeiende slingerpad,
dat dit leven is...
Ik hoop dat we nog lang samen mogen wandelen,
ontdekken,
dansen, springen, zingen.

Gelukkige verjaardag!