REGENBOOG

Een potlodenset-en gom ineen, in de vorm van een wolk met een regenboog.  Hoe leuk.

De wolk is de gom, dus bijkomend voordeel: door gebruik verdwijnen de potloden en houder gewoon tot niks.  Over goed afvalbeheer gesproken.

Hoewel je wel véél moet gommen om die op te krijgen...

via swiss miss

VERBERGBLOEMEN

Ik heb ook eens wat geflockt voor mijzelf.
Ik had namelijk een prachtig borstvoedingsshirt gekocht, maar na een weekje groeispurt waren er plekken van Lansinoh op, die er niet meer uit te krijgen waren.   Die plekken ter plaatse van mijn tepels... niet bepaald subtiel.
Na verschillende waspogingen, besloot ik dan maar om de vlekken te verbergen met bloemen in flockfolie.  Wat leuk is voor de kinders, is ook leuk voor mij.

LIEFSTE AARON WEEK 8

Je bent door je groeispurtje heen (jaja, het was er toch weer één) en terug je vrolijke zelve, maar dan nog een trapje leuker.

Als ik je warme lijfje tegen mij houdt voor een boertje, dan word ik zelf helemaal warm van binnen.

Dinsdagochtend babbelde je weer lekker en er waren nieuwe geluidjes bij.  Man, man, ik smolt helemaal.

Je kijkt nu echt graag naar je mobiel.
Je maakt opnieuw je genoeg-gezichtje na het voeden en als je daarna in slaap valt, verschijnt er vaak een contente grijns op je gezicht.   Dat is zo dankbaar.
Voor je wakker wordt, rek je je uitgebreid uit.  Dat is keischattig om naar te kijken.
En regelmatig gaat je Superman arm de lucht in met een vuistje.
Maar je opent ook je handjes en legt er dan soms één heel teder op mijn borst terwijl je drinkt.
Of je oefent het spreiden van je vingers.
Of je doet je handjes in kung fu houding.

Lieve schat, je bent om op te eten.

Dikke zoen van je mama.

LIEFSTE AARON WEEK 7

O jee. Je hebt de volumeknop gevonden.
Zonder waarschuwing (hongersignalen zoals je handje in je mond steken of smakken), begin je ineens te huilen en we hebben er het raden naar wat er scheelt. Soms honger, soms moe, soms???

Het lijkt wel of alle dagen regeldagen zijn. Misschien heb je wel weer regeldagen of een groeispurtje. Misschien ook niet.
Het lijkt me dat het komt omdat je zo slecht in slaap kan vallen overdag en daardoor raken we in een vicieuze cirkel van korte drankjes aan de borst en hazenslaapjes.
Wel verwarrend.  Er zijn volgens mij 2 kampen:  Het borstvoedingskamp die zeggen dat dit natuurlijk en normaal is en dan het rust-en regelmaatkamp die zegt dat de baby oververmoeid geraakt en moet slapen.  In beide zit iets in en ik weet niet meer goed wat doen. De vermoeidheid neemt een beetje over en ik krijg het moeilijk.
Maar opgeven met de borstvoeding: geen haar op mijn hoofd...
Wel probeer ik je te doen slapen. De enige manier is in de draagdoek en wandelen. Dus wandel ik met je rond.

Als je dan geslapen hebt, ben je extra vrolijk, zeker in je wippertje.  O, je wippertje, daar zit je graag in. Je lacht uitbundiger dan ooit.

Je kan ineens ook dingen volgen met je ogen.   Je probeerde dat al een beetje, maar steeds maar heel even.  Ik wilde een filmpje van je maken voor je meter en ik toonde het speeltje dat je van haar hebt gekregen en je volgde dat helemaal!
Daarna probeerde ik met mijn bewegende vingers en ja, hoor!
Weer een stapje verder.

xxx

LIEFSTE AARON WEEK 6

Liefje,

De dagen blijven afwisselend héél goed en wat moeilijker.
Maar ik vraag me af of dat aan jou ligt of aan mij.
Vaak sta ik op met een heleboel plannen in mijn hoofd.  Dan wil ik de keuken opruimen, lekker koken, de was doen, wat knutselen, naar de bakker,...
En dan wil je niet slapen en lig je zo vaak aan mijn borst.
Andere dagen sta ik op met het idee dat ik alleen maar voor jou kan en wil zorgen.  En dan hebben we een fijne dag samen.  En als je dan toch eens een uur in je bedje slaapt, dan weet ik niet wat eerst gedaan.
De zee van mogelijkheden...

Je bent een les in mindfullness.
Ik mag niet te veel willen.  Vergeet die to-do-lijstjes in het hoofd.  Gewoon nemen zoals het komt.
Zoals Nowelja dat zo mooi zegt: "het leven zoals het komt".
Dat leer jij mij.  Straf van je, mijn zoon.

LIEFSTE AARON WEEK 5

Lieve schat,


De week is alweer voorbij gevlogen!
Je bent nog steeds een moeilijk slapertje - overdag dan toch.
En nog steeds wil je zeer vaak aan de borst.
Dus brengen wij veel tijd door samen op de zetel.
Mama heeft zichzelf dan maar een iPad cadeau gedaan. Als je in slaap valt op mijn schoot, mag je dan rustig blijven liggen, terwijl ik wat blogs lees.

Je clustert nog steeds 's avonds. "Comazuipen" noemen wij het. Want daarna slaap je wel 3 à 4 uur aan één stuk, een enkele keer zelfs 5 uur.

's Nachts slaap je beter.  In mijn borstvoedingsboek "Borstvoeding, natuurlijk eenvoudig" staat als tip om de nacht zo saai mogelijk te maken. Dit om een dag-nacht ritme aan te leren.
Dus op aandringen van je papa, doen we je in je womby bag en de lichten uit en dat werkt.
Je wil uiteraard nog een paar keer per nacht drinken, maar je oogjes blijven toe. Tot 's morgens half zeven. Dan gaan ze open en begin je vrolijk aan de dag: lachen en vertellen. Plezant dat dat is!

Wanneer je gedaan hebt met drinken en je laat mijn tepel los, dan maak je zo'n typisch snoetje. Net een molletje. Superschattig. Het is me nog niet gelukt om dat te fotograferen. Maar dat geeft niet, het beeld zit voor altijd in mijn hoofd.

OOGSNOEP

ROOD

In order of appearance:

De schoonzus in een dansvoorstelling van de school
Leuven in Scene
Drumopstelling tijdens dezelfde dansvoorstelling
Architectuurbiennale van Venetië